Dobór Kleju - Wyszukiwarka

Podaj wymagane parametry:

Dobierzemy klej i uszczelniacz do Twoich warunków pracy:

Podaj nam jakie materiały będą łączone oraz wymagane parametry połączenia i

Wyślij zapytanie formularzem kontaktowym >>>

ABS Serwis - sklepsmary.pl - Eksperci w Klejenia i uszczelniania

Materiał klejony/uszczelniany	Połączenie z materiałem

Metal aktywny (stal, miedź, mosiądz, brąz) metal pasywny (stal nierdzewna, aluminium, nikiel, cynk) tworzywo (PE, PP, PA) włóko węglowe włókno szklane drewno ceramika/szkło kamień guma silikon skóra	Metal aktywny (stal, miedź, mosiądz, brąz) metal pasywny (stal nierdzewna, aluminium, nikiel, cynk) tworzywo (PE, PP, PA) włóko węglowe włókno szklane drewno ceramika/szkło kamień guma silikon skóra

Rodzaj połączenia	Szczelina	Wiązanie wstępne	Wytrzymałość	Temperatura	Inne wymagania

wciskowe zabezpieczanie śrub uszczelnianie gwintów powierzchnie płaskie zakładkowe	< 0,2 mm 0,2-0,5 mm > 0,5 mm	poniżej 1 minuty 1 do 30 minut powyżej 30 minut	0,2–5,0 N/mm² 5,0–15,0 N/mm² < 15,0 N/mm²	do +90°C do +130°C do +200°C ponad +200°C	elastyczność/ wibracje obrabialność mechaniczna możliwość malowania przezroczystość czynniki atmosferyczne odporność na chemikalia

Klej – to substancja,

która wprowadzona między powierzchnie przylegające dwóch przedmiotów, wykonanych z takich samych lub różnych materiałów, umożliwia trwałe ich połączenie w procesie klejenia. Kleje są zaliczane do materiałów czynnych powierzchniowo, których cechą charakterystyczną jest zwiększanie adhezji.

Podstawowym składnikiem klejów jest syntetyczny lub naturalny polimer w postaci koloidalnej zawiesiny w określonym rozpuszczalniku lub tworzący taką zawiesinę po wymieszaniu z utwardzaczem, plastyfikatorem, substancjami modyfikującymi i innymi. Kleje występują najczęściej w postaci ciekłej, a niekiedy w postaci stałej – proszku, perełek, folii lub sztyftów, wkładów klejących, które po roztopieniu tworzą złącze.

Klejenie zasadniczo przebiega następująco:

Dwa elementy, które chce się połączyć ze sobą, należy pokryć warstwą kleju, docisnąć do siebie i odczekać aż klej je zwiąże.

Niektóre kleje wymagają dodatkowej obróbki termicznej. Inne z kolei wymagają swoistej obróbki chemicznej – np. dwie łączone powierzchnie trzeba pokryć dwiema różnymi substancjami, które tworzą razem klej, lub odczekać po pokryciu określony czas, w trakcie którego klej reaguje wstępnie z powietrzem.

Ponadto, wiele klejów wymaga wstępnego przygotowania powierzchni – zwykle jej umycia i wysuszenia – a czasami nadania jej struktury chropowatej.

Najczęściej stosowane w przemyśle metody czyszczenia powierzchni przed klejeniem:

obróbka chemiczna – wytrawianie (stosowane przy metalach), powlekanie związkami nieorganicznymi
obróbka ścierna – czyszczenie materiałami ściernymi (stosowane przy metalach, tworzywach sztucznych i gumie
odtłuszczenie – przemywanie rozpuszczalnikami, kwasami (stosowane przy większości materiałów klejonych)
aktywowanie powierzchni– (stosowane do tworzyw sztucznych)
lakierowanie – powlekanie lakierem podkładowym (stosowane do metali, tworzyw sztucznych, szkła, ceramiki)

W wyniku procesu klejenia powstaje spoina

W różnego rodzaju klejach niektóre elementy spoiny mogą nie występować – np. może nie występować warstwa samego kleju (kleje rozpuszczalnikowe) lub klej może nie wnikać w głąb struktury materiału.

Na wytrzymałość mechaniczną klejonej spoiny mają wpływ cztery czynniki:

Rodzaj i siła chemicznego oddziaływania kleju z klejonymi powierzchniami – jeśli klej reaguje chemicznie z podłożem tworząc z nim wiązania chemiczne, to taka spoina jest zazwyczaj bardziej wytrzymała niż w przypadku klejów, które tylko wnikają w klejoną powierzchnię – jednak większość klejów uniwersalnych nie reaguje bezpośrednio z podłożem, gdyż nie ma związków chemicznych które potrafią reagować ze wszystkim
Głębokość penetracji klejonego materiału przez klej – im większa tym lepiej, ale jeśli klej penetruje zbyt głęboko to może zniszczyć strukturę samego klejonego materiału; głębokość penetracji można też zwiększać zwiększając chropowatość powierzchni klejonego materiału. Materiały bardzo gładkie (np. szkło) jest zwykle bardzo trudno skleić
Wytrzymałość mechaniczna samej warstwy kleju – ma to znaczenie tylko w przypadku tych klejów, które taką warstwę tworzą, zależy ona od struktury chemicznej kleju
Kształt i rozmiar całej spoiny – im większa powierzchnia spoiny i bardziej nieregularny jej kształt tym staje się ona mocniejsza.

Ze względu na mechanizm klejenia, kleje można podzielić:

kleje rozpuszczalnikowe – kleje te wnikają głęboko w materiał powodując ich napęcznienie i częściowe rozpuszczenie; po połączeniu klejonych elementów i dociśnięciu spoiny powierzchnie klejonych materiałów nawzajem się przenikają, po czym rozpuszczalnik paruje pozostawiając trwałą spoinę bez warstwy samego kleju; kleje rozpuszczalnikowe stosuje się do klejenia tworzyw sztucznych
kleje oparte na polimerowych żywicach – kleje te nie wnikają zbyt głęboko w materiał, mają one jednak silne powinowactwo chemiczne do klejonego materiału a warstwa samego utwardzonego kleju jest bardzo odporna mechanicznie; kleje te stosuje się do "trudnych" do sklejenia materiałów – takich jak metale, szkło itp, których nie można skleić klejami penetrującymi materiał; przykłady takich klejów to np. kleje epoksydowe
kleje mieszane – składają się one z żywicy wymieszanej z rozpuszczalnikiem, który może penetrować klejony materiał – żywica wraz z rozpuszczalnikiem wnika głęboko w klejony materiał, więc nie musi mieć ona tak silnego powinowactwa chemicznego z klejonym materiałem; kleje mieszane są najbardziej rozpowszechnione i są one stosowane do klejenia "łatwych do sklejenia" materiałów porowatych takich jak guma, papier, skóra itp.; przykładem takiego kleju jest np. butapren lub guma arabska.

Szczególnym rodzajem klejów mieszanych są kleje składające się z żywicy polimerowej rozpuszczonej w monomerze, który w pierwszym etapie zachowuje się jak rozpuszczalnik, potem jednak nie paruje lecz ulega kopolimeryzacji z żywicą tworząc jedną usieciowaną strukturę. Takie kleje działają szybko i są dość uniwersalne – przykładem takiego kleju jest klej cyjanoakrylowy.

Klej cyjanoakrylowy

Klej epoksydowy

Klej anaerobowy

Klej metyloakrylowy

Klej silikonowy

Piętnaście lat temu w Polsce to była nowość, odkrycie. Dzięki reklamom klejów cyjanoakrylowych (używane są określenia jak kleje sekundowe, super kleje, super glue itp.), dziś każde dziecko wie, że można przykleić się do ściany lub palce do ubrania, wiele osób próbowało stosować je do łączenia połamanych zabawek.

mogą być w postaci płynnej lub przyjmować postać nie spływającej pasty. Mogą być przezroczyste lub zawierać proszki metali, minerałów, tworzyw sztucznych, włóknem szklanym itp. Dodatki te wpływają zasadniczo na wygląd oraz parametry techniczne klejów epoksydowych

wiąże pod wpływem kontaktu z metalem (stal, aluminium, miedź) i przy braku tlenu. Służy do klejenia, mocowania elementów metalowych: śrub, tulei, łożysk. Musi być przechowywany w pojemnikach, które przepuszczają powietrze.

odporne na kwasy, rozpuszczalniki, paliwa i wibracje, a także udary. Wytrzymałość zmęczeniowa jest wręcz legendarna. Zwykle pęka materiał rodzimy.

Efekt jest zawsze znakomity!

Główne zalety silikonu jako kleju to elastyczne wiązanie, nie niszczy klejonych powierzchni, możliwość stosowania w przemyśle spożywczym.

Czym kleić plastik?

Spróbujmy zestawić podstawowe informacje w tabeli:

Rodzaj tworzywa	Opis pod kątem klejenia	Kleje do tworzywa
PS	Łatwy do klejenia, ale wrażliwy na uszkodzenia i zabrudzenia powierzchni	Rozpuszczalnik, klej rozpuszczalnikowy, właściwie każdy klej.
PMMA	Dość pasywne tworzywo, trudne do klejenia, zwykle wymagające estetyki	Specjalne kleje na bazie PMMA, oparte na rozpuszczalniku lub dwuskładnikowe, reagujące z materiałem rodzimym. Kleje cyjanoakrylowy, ale trzeba uważać na „dymienie”.
PCV	Odporne na chemię, jako tworzywo konstrukcyjne występuje w wersji twardej, z mniejszą ilością plastyfikatorów.	Kleje metakrylowe, cyjanoakrylowe, epoksydowe, hybrydy.
PC	Wytrzymały, estetyczny i często przeźroczysty materiał konstrukcyjny.	Kleje metakrylowe, epoksydy, cyjanoakrylowe jeśli nie przeszkadza nam dymienie. Estetyczne łączenia wykonuje się za pomocą klejów utwardzanych światłem UV. W obszarach jak reflektory, obudowy lamp, stosuje się kleje topliwe, butyle, a także elastyczne kleje poliuretanowe, jedno- lub dwuskładnikowe.
ABS	Jest wersją polistyrenu, więc klei się dość łatwo, często ważna jest estetyka.	Niektóre epoksydy, metakrylany, poliuretanowe uszczelniacze i kleje z podkładem. Kleje cyjanoakrylowe jeśli dymienie nie jest problemem.
PA	Jako płyty, wykładziny, obudowy.	Metakrylany, hybrydy, dają sobie dobrze radę, w małych klejeniach stosuje się kleje cyjanoakrylowe, czasem z aktywatorem.
PU	Często jako elastomery łączone z metalami.	Metakrylany, kleje cyjanoakrylowe,